Organisatiecultuur
In voor- en tegenspoed
Organisatiecultuur bij fusie, samenwerking en ontvlechting
Danielle Braun · Boom · 2025 · 288 pagina's
Bespreking door Erik van der Veen · Gepubliceerd

Partnerlink. Jij betaalt niets extra.
In het kort
Corporate antropoloog Danielle Braun, mede-auteur van het bekroonde De Corporate Tribe, kijkt naar fusies, samenwerkingen, overnames en ontvlechtingen zoals een antropoloog naar een huwelijk kijkt. Organisaties die samengaan doorlopen dezelfde fasen als mensen die een relatie aangaan: verliefdheid, verbinding, ruzie en soms scheiding. Wie de menselijke en rituele kant van die dynamiek negeert en alleen op structuur, juridische voorwaarden en synergie stuurt, ziet de meeste samenwerkingen mislukken op het onzichtbare niveau van cultuur.
Ons oordeel in het kort
- Beoordeling
- 8.0/10
- Beste voor
- Bestuurders en directeuren die een fusie, overname of alliantie voorbereiden of net achter de rug hebben
- Sla over als
- Wie een puur financieel of juridisch handboek over M&A-transacties zoekt
De kern
"Een fusie of samenwerking strandt zelden op de cijfers en bijna altijd op de cultuur. Wie twee organisaties wil verbinden, moet niet alleen de structuren op elkaar leggen, maar de verhalen, rituelen en stille verwachtingen van beide stammen serieus nemen, in voor- en tegenspoed."
De belangrijkste lessen
- 1
Een fusie is een huwelijk, geen optelsom
Twee organisaties samenvoegen is geen rekensom van structuren en synergie, maar het verbinden van twee culturen met hun eigen verhalen, helden en gewoontes. Wie alleen op het organogram stuurt, mist het niveau waarop de samenwerking werkelijk slaagt of faalt.
- 2
Elke samenwerking doorloopt fasen, ook de pijnlijke
Verliefdheid, verbinding, ruzie, en soms scheiding: samenwerkingen volgen hetzelfde patroon als menselijke relaties. De ruzie-fase is geen teken van mislukking maar een normale, voorspelbare etappe. Wie haar verwacht, paniekt niet en stuurt er doorheen.
- 3
Cultuur zit in verhalen, niet in waardenposters
De echte cultuur van een organisatie leef je af aan de verhalen die mensen elkaar vertellen, de helden die ze vereren en de rituelen die ze in ere houden. Een fusie die die verhalen negeert, plakt twee buitenkanten op elkaar en laat de binnenkant botsen.
- 4
Rituelen maken overgangen behapbaar
Mensen hebben rituelen nodig om afscheid te nemen van het oude en het nieuwe te verwelkomen. Een fusie zonder afscheidsritueel laat mensen achter in onverwerkte rouw, en rouw die niet erkend wordt, komt terug als weerstand.
- 5
Taal verraadt en verbindt
Wie 'wij' en 'zij' blijft zeggen, is nog niet samen. De woorden die mensen kiezen, de afkortingen, de in-grappen, laten precies zien waar de grenzen tussen de stammen nog lopen. Bewust werken aan gedeelde taal is een van de krachtigste integratie-instrumenten.
- 6
Rouw hoort bij verandering
Elke fusie betekent verlies: van autonomie, van identiteit, van vertrouwde gezichten. Wie dat verlies wegpoetst met enthousiaste praatjes over de toekomst, vergroot de weerstand. Ruimte geven aan rouw is geen zwakte, het is de voorwaarde voor een nieuw begin.
- 7
Ook ontvlechting verdient zorg
Net als bij een scheiding bepaalt de manier waarop je uit elkaar gaat hoe mensen er jaren later op terugkijken. Een nette, respectvolle ontvlechting beschermt reputatie, relaties en de mensen die achterblijven. Slordig scheiden kost meer dan slordig samengaan.
Waar gaat dit boek over?
De meeste fusies mislukken. Niet op papier, daar kloppen de businesscase, de synergie-berekening en het integratieplan vaak prima, maar in de praktijk, op het onzichtbare niveau waar mensen elkaar wel of niet vertrouwen, elkaars taal wel of niet spreken, en zich wel of niet thuis voelen in het nieuwe geheel. In voor- en tegenspoed gaat precies over dat niveau.
Danielle Braun, corporate antropoloog, kijkt naar fusies, samenwerkingen, overnames en ontvlechtingen zoals een antropoloog naar een huwelijk kijkt. Twee organisaties die samengaan zijn voor haar twee stammen, elk met hun eigen verhalen, helden, rituelen en taboes. En net als mensen die een relatie aangaan, doorlopen die stammen voorspelbare fasen: verliefdheid, verbinding, ruzie, en soms scheiding. De centrale boodschap is even eenvoudig als ongemakkelijk: wie alleen op structuur, governance en synergie stuurt, en de menselijke en rituele kant negeert, organiseert zijn eigen mislukking.
Het boek is daarmee geen financieel of juridisch M&A-handboek. Het is een antropologische gids voor het deel van fuseren en samenwerken dat zich niet in spreadsheets laat vangen, maar dat in de praktijk de doorslag geeft.
Over de auteur
Danielle Braun is een van de eerste corporate antropologen van Nederland. Ze combineert klassieke antropologie met organisatiekunde en promoveerde in 1996 op organisatiecultuur en sturing binnen de politie, met een proefschrift over sturingsperikelen in de politieorganisatie. Haar antropologische veldwerk deed ze letterlijk achter in een surveillanceauto, waar ze zowel het onderzoeksvak als de straatkennis leerde.
Daarna stond ze vijfentwintig jaar "met haar voeten in de corporate klei" als manager en directeur. Die combinatie, wetenschappelijk geschoold antropoloog én ervaren praktijkbestuurder, verklaart waarom haar werk nooit blijft hangen in theorie. Braun is directeur van de Academie voor Organisatiecultuur en bekend van het bekroonde De Corporate Tribe, dat ze samen met Jitske Kramer schreef en dat in 2016 werd verkozen tot Managementboek van het Jaar. Daarna volgden onder meer Building Tribes, Patronen en Da's gek.
In voor- en tegenspoed is in zekere zin het meest toegespitste boek uit die reeks: waar De Corporate Tribe de brede antropologische lens op organisaties legt, richt dit boek die lens scherp op één van de moeilijkste momenten in het organisatieleven, het moment waarop twee culturen elkaar moeten vinden of juist los moeten laten.
De centrale metafoor: een fusie is een huwelijk
De titel is geen toeval. In voor- en tegenspoed zijn de woorden van de huwelijksgelofte, en dat is precies hoe Braun naar samenwerkingen kijkt. Een fusie is geen optelsom van twee balansen, het is een verbintenis tussen twee gemeenschappen die beloven elkaar trouw te blijven, ook als het tegenzit.
Die metafoor is verrassend houdbaar, en daar zit de kracht van het boek. Want zodra je een fusie als huwelijk ziet, ga je andere vragen stellen. Niet alleen "wat levert het op?", maar ook: zijn we werkelijk verliefd of overhaasten we ons? Kennen we elkaars familie, gewoontes en gevoeligheden? Hebben we besproken hoe we ruzie maken en weer goedmaken? En, oncomfortabel maar eerlijk: weten we hoe we uit elkaar zouden gaan als het misgaat?
De meeste organisaties slaan die vragen over. Ze tekenen het contract in de roes van de verliefdheid en ontdekken pas later dat de ander 's ochtends heel andere gewoontes heeft. Braun laat zien dat dat geen pech is maar een patroon, en dat je dat patroon kunt zien aankomen.
De fasen van een samenwerking
Het hart van het boek is het idee dat samenwerkingen, net als relaties, voorspelbare fasen doorlopen. Wie die fasen herkent, raakt niet in paniek als het schuurt, want het schuren hoort erbij.
Verliefdheid
In het begin lijkt alles te kloppen. De synergie is evident, de leiders kunnen het goed met elkaar vinden, de toekomst gloort. Verliefdheid maakt blind: verschillen worden weggepoetst, twijfels onderdrukt, en de due diligence op de cultuur, als die er al is, blijft oppervlakkig. Dit is een gevaarlijke fase, niet omdat het enthousiasme verkeerd is, maar omdat beslissingen die in de roes worden genomen, later moeten worden uitgevochten.
Verbinding
Na de handtekening begint het echte werk: samen leven. Hier blijkt of de twee culturen elkaars taal kunnen leren, elkaars helden kunnen respecteren en gedeelde gewoontes kunnen opbouwen. Verbinding ontstaat niet vanzelf en niet door een memo; ze ontstaat in de duizend kleine momenten waarin mensen merken dat de ander te vertrouwen is.
Ruzie
Dan komt de fase die de meeste fusietrajecten als een crisis ervaren, terwijl het een normale etappe is. De verschillen die in de verliefdheid werden weggewuifd, komen boven. Wie krijgt welke positie? Wiens systemen, wiens manier van werken, wiens cultuur wint? Braun's punt is bevrijdend: ruzie is geen teken van mislukking maar van echtheid. Een fusie zónder ruzie is verdacht, daar wordt iets onderdrukt. De kunst is niet om de ruzie te vermijden, maar om er goed doorheen te sturen.
Scheiding
En soms gaat het niet. Dan volgt ontvlechting. Braun behandelt die mogelijkheid niet als taboe maar als realiteit, en besteedt er bewust aandacht aan. Want de manier waarop je uit elkaar gaat, bepaalt hoe mensen er jaren later op terugkijken, en wat het kost aan reputatie en relaties.
De antropologische gereedschapskist
Wat In voor- en tegenspoed onderscheidt van regulier verandermanagement, is de set instrumenten die uit de antropologie komt. Drie ervan lopen als rode draad door het boek.
Verhalen en helden
De echte cultuur van een organisatie zit niet in de waardenposter aan de muur, maar in de verhalen die mensen elkaar in de wandelgangen vertellen. Wie de helden, de oprichtingsmythes en de schaamteverhalen van beide organisaties kent, begrijpt waar de gevoeligheden liggen. Een fusie die die verhalen negeert, plakt twee buitenkanten op elkaar en laat de binnenkanten botsen.
Rituelen
Mensen hebben rituelen nodig om overgangen te markeren: om afscheid te nemen van het oude en het nieuwe te verwelkomen. Braun put hier rijk uit voorbeelden van over de hele wereld, van rouwrituelen tot inwijdingsceremonies, en vertaalt ze naar de praktijk van organisaties. Een fusie zonder afscheidsritueel laat mensen achter in onverwerkte rouw, en die rouw komt terug als weerstand.
Taal
Taal verraadt waar de grenzen lopen. Zolang mensen "wij" en "zij" zeggen, zijn ze nog niet samen. De afkortingen, de in-grappen, de woorden voor klanten of collega's: ze laten precies zien waar de stammen nog gescheiden zijn. Bewust werken aan een gedeelde taal is een van de krachtigste, en meest onderschatte, integratie-instrumenten.
Vier scenario's: hoe het boek in de praktijk werkt
Scenario 1: de fusie van gelijken
Twee organisaties van vergelijkbare omvang gaan samen, "een fusie van gelijken". Op papier ideaal, in de praktijk vaak het lastigst, want geen van beide stammen wil de eigen identiteit opgeven.
Waar het misgaat. Uit angst om de ander voor het hoofd te stoten, wordt elke beslissing een compromis: twee hoofdkantoren, dubbele functies, vermeden conflicten. De ruzie-fase wordt niet uitgevochten maar onderdrukt, en de onderliggende spanning vergiftigt jaren later nog de samenwerking.
De aanpak van Braun. Erken dat er rouw is aan beide kanten, geef die ruimte met expliciete afscheidsrituelen van het oude, en bouw bewust aan nieuwe gedeelde verhalen en taal. Voer de ruzie waar nodig, in plaats van haar weg te masseren.
Scenario 2: de overname
Een grote organisatie neemt een kleinere over. De machtsverhouding is helder, maar juist daarom is de culturele schade groot als de grote partij denkt dat haar manier vanzelfsprekend de juiste is.
Valkuil. De overnemende partij "rolt uit": haar systemen, haar processen, haar cultuur worden opgelegd. De overgenomen organisatie verliest haar helden en verhalen in één klap, het talent loopt weg, en de waarde waarvoor betaald werd, verdampt.
De aanpak. Behandel de overgenomen cultuur als waardevol, niet als een probleem dat opgelost moet worden. Onderzoek wat haar sterk maakte, neem de rituelen serieus, en wees expliciet over wat behouden blijft. Macht is geen vrijbrief om cultuur te negeren.
Scenario 3: de strategische alliantie
Twee organisaties werken intensief samen zonder te fuseren. Geen huwelijk dus, eerder samenwonen. De verleiding is om de cultuurvraag over te slaan, "we blijven toch zelfstandig".
De aanpak. Juist omdat er geen formele integratie is, ontstaat de verbinding alleen via taal en rituelen. Maak expliciete afspraken over hoe je samenwerkt, hoe je ruzie maakt en hoe je viert. Een alliantie zonder gedeelde gewoontes valt bij de eerste tegenslag uiteen.
Scenario 4: de ontvlechting
Een eerder samengevoegd geheel gaat weer uit elkaar, een afdeling wordt afgestoten, een joint venture ontbonden. De scheiding.
Valkuil. De ontvlechting wordt puur als juridisch-financieel project behandeld. De mensen die achterblijven en die vertrekken, krijgen geen ruimte voor afscheid, en de manier van scheiden beschadigt reputaties en relaties die nog jaren meegaan.
De aanpak. Scheid net zo zorgvuldig als je zou trouwen. Markeer het einde met een ritueel, spreek waardering uit, en wees eerlijk over wat er misging. Een nette scheiding beschermt iedereen, ook de organisatie die achterblijft.
Sterke punten
De grootste kracht is de antropologische bril zelf. Waar verandermanagement vaak blijft hangen in fasenmodellen en stakeholderanalyses, maakt Braun zichtbaar wat daaronder ligt: rouw, verbondenheid, rituelen, taal en identiteit. Dat is geen softe bijzaak maar precies het niveau waarop de meeste fusies slagen of falen.
Daarnaast is de huwelijksmetafoor verrassend duurzaam. Ze had makkelijk geforceerd kunnen worden, maar Braun houdt haar het hele boek door overeind en gebruikt haar als denkgereedschap, niet als trucje. En omdat ze vijfentwintig jaar in de praktijk stond, blijft het concreet: rituelen van over de hele wereld, herkenbare voorbeelden en hands-on checklists houden het boek geaard.
Zwakke punten
Wie De Corporate Tribe en Building Tribes grondig kent, zal veel van het onderliggende antropologische gedachtegoed herkennen. De vernieuwing zit in de toespitsing op fusie en ontvlechting, niet in een compleet nieuw raamwerk.
Verder vraagt de verhalende, beeldende stijl geduld. Lezers die houden van een strak model met genummerde stappen, zullen de metaforen en wereldwijde uitstapjes soms traag vinden. En hoewel het boek bewust de menselijke kant centraal stelt, betekent dat ook dat de harde governance- en besluitvormingskant van fusies, wie beslist wat, hoe je de integratie projectmatig stuurt, minder expliciet aan bod komt. Voor dat deel heb je een ander boek nodig.
Vergelijking met andere boeken
De Corporate Tribe, Danielle Braun & Jitske Kramer
Het bekroonde basiswerk waarop dit boek voortbouwt. De Corporate Tribe geeft de brede antropologische lens op organisaties: cultuur, rituelen, leiderschap en verandering. Lees dat als je het fundament wilt; lees In voor- en tegenspoed als je dat fundament specifiek op fusie en samenwerking wilt toepassen.
The Culture Map, Erin Meyer
Meyer behandelt vooral nationale en cross-culturele verschillen: hoe mensen uit verschillende landen anders communiceren, vertrouwen opbouwen en beslissen. Een prachtige aanvulling: waar Meyer de assen geeft waarop culturen verschillen, geeft Braun de antropologische dynamiek van het samengaan zelf, ongeacht land.
Reinventing Organizations, Frederic Laloux
Laloux kijkt naar nieuwe organisatievormen en de evolutie van organisatieculturen. Minder gericht op fusie en samenwerking, maar verwant in de overtuiging dat cultuur en betekenis de kern van organiseren vormen.
Leading Change, John Kotter
De klassieker van het verandermanagement, met het bekende achtstappenmodel. Strakker en proceduregerichter dan Braun, en juist daarom een goede tegenhanger: Kotter geeft de structuur van veranderen, Braun de menselijke en rituele binnenkant die Kotter onderbelicht laat.
Welk boek wanneer?
| Wat zoek je? | Pak dit boek |
|---|---|
| De menselijke en rituele kant van fusie en ontvlechting | In voor- en tegenspoed |
| Het brede antropologische fundament onder organisatiecultuur | De Corporate Tribe |
| Cross-culturele en internationale samenwerking | The Culture Map |
| Een strak procesmodel voor verandering | Leading Change |
| Nieuwe organisatievormen en betekenis | Reinventing Organizations |
Mijn oordeel
In voor- en tegenspoed doet iets wat in de fusie- en verandermanagementliteratuur zeldzaam is: het neemt de zachte kant serieus zonder vaag te worden. Braun laat overtuigend zien dat een fusie geen transactie is maar een relatie, en dat de cijfers de cultuur volgen, niet andersom. De huwelijksmetafoor klinkt eerst als een aardige vondst en blijkt gaandeweg een scherp diagnostisch instrument.
De grootste verdienste is dat het boek de juiste mensen de juiste taal geeft. Bestuurders, HR-professionals en integratiemanagers die normaal alleen op planning en synergie sturen, krijgen hier de woorden en de instrumenten voor het deel dat hun trajecten meestal laat ontsporen: rouw, rituelen, helden en verhalen. Dat is geen luxe, dat is het verschil tussen een fusie die op papier slaagt en een die in de praktijk werkt.
De beperkingen zijn eerlijk te benoemen. Wie Braun's eerdere werk kent, vindt hier vooral een scherpe toespitsing, geen revolutie. De verhalende stijl vraagt geduld, en voor de harde governance-kant van fusies moet je elders zijn. Maar binnen het terrein dat het kiest, de cultuur van organisaties die samengaan of uit elkaar gaan, is dit een van de waardevolste Nederlandse boeken van het moment. Niet voor niets staat het op de longlist voor Managementboek van het Jaar 2026.
Koop dit boek als…
- Je een fusie, overname of alliantie voorbereidt of net achter de rug hebt
- Je verantwoordelijk bent voor de menselijke kant van een integratie
- Je merkt dat "de zachte kant" steeds de harde planning onderuithaalt
- Je organisatiecultuur wilt leren zien als een stuurbaar gegeven, niet als een excuus achteraf
- Je het werk van Danielle Braun en Jitske Kramer waardeert en de toepassing op fusie zoekt
Sla dit boek over als…
- Je een puur financieel of juridisch M&A-handboek nodig hebt
- Je een strak stappenplan wilt zonder ruimte voor verhaal en metafoor
- Je De Corporate Tribe en Building Tribes al grondig kent en geen toespitsing op fusie zoekt
Eindscore
| Criterium | Score |
|---|---|
| Praktische toepasbaarheid | 8/10 |
| Leesbaarheid | 8/10 |
| Originaliteit | 9/10 |
| Geschikt voor beginners | 7/10 |
| Algeheel oordeel | 8/10 |
Een aanrader voor iedereen die ooit met een fusie, samenwerking of ontvlechting te maken krijgt, en dat zijn op termijn de meeste leidinggevenden. Braun geeft je een lens waardoor je de menselijke dynamiek van samengaan niet meer kunt negeren, en juist dat negeren is wat de meeste fusies de das om doet.
Transparantie: Deze bespreking is geschreven op basis van publiek beschikbare uitgeversinformatie, de achtergrond van de auteur (corporate antropoloog, Academie voor Organisatiecultuur, mede-auteur van het bekroonde De Corporate Tribe) en de thema's waarop het boek expliciet leunt (organisatiecultuur, antropologie, fusie en ontvlechting). De uitwerking van de fasen, scenario's en vergelijkingen is onze eigen vertaling van die thema's naar de praktijk.
Wel geschikt voor
- : Bestuurders en directeuren die een fusie, overname of alliantie voorbereiden of net achter de rug hebben
- : HR- en cultuurprofessionals die twee organisaties moeten laten samengroeien
- : Integratiemanagers en programmaleiders van post-merger trajecten
- : Adviseurs en organisatiecoaches die met samenwerkingsvraagstukken werken
- : Leidinggevenden die merken dat 'de zachte kant' steeds de harde planning onderuithaalt
Minder geschikt voor
- : Wie een puur financieel of juridisch handboek over M&A-transacties zoekt
- : Lezers die een strak stappenplan willen zonder ruimte voor verhaal, metafoor en reflectie
- : Wie organisatiecultuur ziet als een softe bijzaak en niet als een sturingsvraagstuk
Sterke punten
- + De antropologische bril maakt zichtbaar wat klassiek verandermanagement vaak mist: rituelen, taal, rouw en verbondenheid
- + De huwelijksmetafoor is verrassend bruikbaar en houdt het hele boek door stand zonder geforceerd te worden
- + Rijk aan rituelen en voorbeelden van over de hele wereld, plus concrete checklists voor de praktijk
- + Geschreven door iemand die 25 jaar in de praktijk stond, niet vanuit de leunstoel
Zwakke punten
- − Wie De Corporate Tribe en Building Tribes kent, herkent veel van het antropologische gedachtegoed
- − De verhalende, beeldende stijl vraagt geduld van lezers die liever een strak model willen
- − Minder expliciet over de harde governance- en besluitvormingskant van fusies
Vergelijkbare boeken
- : De Corporate Tribe, Danielle Braun & Jitske Kramer
- : Building Tribes, Jitske Kramer & Danielle Braun
- : The Culture Map, Erin Meyer
- : Reinventing Organizations, Frederic Laloux
- : Leading Change, John Kotter
Veelgestelde vragen
- Is dit een praktisch boek of vooral een verhaal?
- Het is allebei. Braun schrijft verhalend en beeldend, met rituelen en voorbeelden van over de hele wereld, maar het boek bevat ook concrete checklists en handvatten. Wie alleen een kaal stappenplan wil, zal de verhalende vorm soms traag vinden; wie openstaat voor de metafoor, krijgt juist door die vorm meer inzicht.
- Moet ik De Corporate Tribe eerst lezen?
- Nee, dit boek staat op zichzelf. De Corporate Tribe en Building Tribes geven de bredere antropologische basis, maar In voor- en tegenspoed is volledig te volgen zonder die voorkennis. Sterker nog, dit is het meest toegespitste boek van Braun: het richt zich specifiek op fusie, samenwerking en ontvlechting.
- Voor wie binnen een fusietraject is dit het meest waardevol?
- Voor iedereen die verantwoordelijk is voor de menselijke kant van de integratie: bestuurders, HR, integratiemanagers en cultuurprofessionals. Juist de mensen die normaal alleen op planning en synergie sturen, vinden hier de taal en de instrumenten voor het deel dat hun trajecten meestal laat ontsporen.
- Werkt de antropologische aanpak ook bij kleine samenwerkingen, niet alleen grote fusies?
- Ja. De fasen, rituelen en taalpatronen gelden net zo goed bij een nieuwe alliantie, een afdeling die met een andere fuseert, of zelfs een intensieve projectsamenwerking. De schaal verandert, de menselijke dynamiek niet.
- Is 'cultuur' niet gewoon een excuus voor mislukte fusies?
- Braun draait het juist om: cultuur is geen excuus achteraf maar een stuurbaar gegeven vooraf. Het punt van het boek is dat je de culturele dynamiek kunt zien aankomen, benoemen en begeleiden, in plaats van haar pas te ontdekken als de fusie al hapert.
- Hoe verhoudt dit zich tot The Culture Map van Erin Meyer?
- The Culture Map gaat vooral over nationale en cross-culturele verschillen in samenwerking. In voor- en tegenspoed kijkt naar de cultuur van organisaties die samengaan, ongeacht land. Ze vullen elkaar mooi aan: Meyer geeft de assen waarop culturen verschillen, Braun de antropologische dynamiek van het samengaan zelf.
- Wat is de belangrijkste les als ik maar één ding meeneem?
- Dat een fusie of samenwerking een relatie is, geen transactie. Behandel haar als een huwelijk: met aandacht voor verliefdheid, verbinding, conflict en afscheid, en met rituelen die de overgangen markeren. De cijfers volgen de cultuur, niet andersom.
Lees ook

The Friction Project
Robert I. Sutton & Huggy Rao
Robert Sutton en Huggy Rao laten zien dat de grootste verborgen kostenpost in elke organisatie geen mislukte strategie is, maar wrijving: de stapeling van regels, vergaderingen, hand-offs, jargon en goedbedoelde processen die het juiste werk afremmen en het verkeerde werk vereenvoudigen. The Friction Project is een Stanford-onderbouwde handleiding voor leiders die het werk lichter willen maken zonder kwaliteit op te offeren.
Ook over organisatiecultuur en verandermanagement

De natuurlijke organisatie
Mark van Vugt & Max Wildschut
De natuurlijke organisatie is de eerste serieuze poging om de inzichten van de evolutionaire psychologie systematisch toe te passen op de manier waarop we werk organiseren. Van Vugt en Wildschut laten zien dat veel klassieke werkproblemen, lage betrokkenheid, ziekteverzuim, free-riding, bureaucratische verlamming, geen managementgebreken zijn maar symptomen van een mismatch tussen onze stenen-tijdperk-psyche en moderne, anonieme hiërarchieën. De oplossing: organiseer in kleine, stabiele groepen waarin status verdiend wordt, macht laag is en de leider de tuinier van de mensentuin is.
Ook over organisatiecultuur en verandermanagement

Wegwijzers in de veranderjungle
Kilian Bennebroek Gravenhorst
Kilian Bennebroek Gravenhorst, een van de meest doorgewinterde Nederlandse veranderkundigen, brengt orde aan in het oerwoud van veranderaanpakken. Geen modellenfetisjisme, wel routes die je kunt volgen op basis van waar jouw organisatie staat.
Ook over organisatiecultuur en verandermanagement

De vier gekkies in je MT
Robin van Lohuizen
Robin van Lohuizen beschrijft met humor en scherpte de vier archetypes die in bijna elk managementteam opduiken en die samen verantwoordelijk zijn voor de kloof tussen directiekamer en werkvloer. Wie ze herkent in zichzelf en anderen, kan eindelijk de gesprekken voeren die echt ergens over gaan.
Ook over organisatiecultuur en verandermanagement